Bory Tucholskie na rowerze. Jezioro Karsińskie

Dzisiaj chcemy zabrać Was do Rezerwatu Bory Tucholskie. Wycieczka rowerowa, o której Wam opowiemy to bardzo miłe wspomnienie ciepłego, słonecznego dnia, okraszonego „delikatnie” wielką burzą.

Nasza trasa: 

Wycieczkę rozpoczęliśmy na polu namiotowym na którym mieszkaliśmy, w Małych Swornychgaciach (tutaj znajdziesz więcej info na ten temat). Od razu zachwycił nas poziom ścieżek rowerowych oraz sposób ich przygotowania dla turystów. Ścieżka, którą jechaliśmy do Chocimskiego Młynu wiodła wzdłuż drogi przez las, jednak była od niej oddzielona pasem zieleni. Towarzyszyły nam: niewielkie natężenie ruchu, poruszające się w głębi lasu zwierzęta i świeży zapach lasu.

Chocimski Młyn

Chocimski Młyn

Po chwili odpoczynku nad rzeką, obok starego młynu, ruszyliśmy dalej w kierunku miejscowości Swornegacie. Ścieżka rowerowa wiodła w większości również przez malowniczy las lub pola. Jeszcze raz warto podkreślić, że została świetnie przygotowana.

W Swornychgaciach postanowiliśmy zrobić sobie dłuższą przerwę i wybrać się popływać (również rowerkiem) po Jeziorze Karsińskim. Do wyboru mieliśmy kilka, całkiem nieźle zaopatrzonych wypożyczalni. Po wypłynięciu na jezioro, czas zaczął płynąć zupełnie inaczej. Obserwowaliśmy ptaki, zwierzęta podchodzące do brzegu. Mieliśmy możliwość zjeść małe co nieco. Nawet nie zauważyliśmy, kiedy na niebie pojawiły się ogromne, burzowe chmury. Na szczęście zdążyliśmy dotrzeć do lądu zanim spadły pierwsze krople deszczu. W ostatniej chwili udało nam się schronić w pobliskiej restauracji, w której mieliśmy okazję przeczekać największą burzę wakacji 2016.

Mieliśmy czas na zastanowienie się, co dalej z naszą wycieczką. Niezależnie, czy wracalibyśmy przez Rezerwat Bory Tucholskie, czy tą samą drogą, pozostawał nam zbliżony dystans do przebycia. Dlatego też, jak tylko pojawiło się poburzowe, piękne słońce, postanowiliśmy jechać dalej.

Po przejechaniu przez miejscowość żółtym szlakiem, odbiliśmy w kierunku Rezerwatu. Droga początkowo prowadziła nas wzdłuż jeziora, następnie przez pola, aż dojechaliśmy do pięknego lasu. Co ciekawe, ciężko było tutaj dostrzec pozostałości po niedawnym deszczu. Piasek owszem był wilgotny, jednak tylko troszkę.

Rezerwat Bory TucholskieRezerwat zrobił na nas olbrzymie wrażenie. Dwa słowa, którymi najprościej można opisać klimat tego miejsca to Cisza i Spokój, pisane z wielkiej litery. Bez problemu można znaleźć w Tym lesie ślady dzikich zwierząt, wsłuchać się w pukanie dzięcioła i śpiew innych, malutkich ptaszków. Jest to miejsce nieskażone ludzką obecnością, niesamowicie czyste i naturalne.

Rezerwat Bory Tucholskie Rezerwat Bory Tucholskie

Na naszej trasie był jeszcze jeden punkt do odwiedzenia – około 600-letni Dąb Bartuś.

Dąb Bartuś

Obawialiśmy się jednego – że po powrocie na pole namiotowe okaże się, że nasz „dom” odpłynął. Nic takiego jednak się nie wydarzyło. Co więcej, bardzo mili sąsiedzi schowali przed deszczem nasze suszące się ręczniki 🙂

Bory Tucholskie to miejsce, do którego z pewnością kiedyś wrócimy. Bliskość natury, której doświadczyliśmy tutaj jest czymś niesamowitym. Jednak słowa mogą opisać może około 20-30% naszych wrażeń. Pozostała część pozostaje jedynie w głowie i sercu. Tak, sercu. Bory Tucholskie to miejsce, które pokochaliśmy. Pole namiotowe w Małych Swornychgaciach z pewnością będzie stałym miejscem na naszej podróżniczej mapie Polski.

Termin wyjazdu: lipiec 2016